×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه‌های خبری

true
   یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷  
it is true
true
true
مظلومیت خانه باقرخان در شهر مشروطه

 

مهدنیوز – وقتی در کوچه پس کوچه های شهرت قدم می زنی به راحتی می توانی آنچه را که این کوچه ها در طول تاریخ به خود دیده اند، لمس کنی. کوچه و خیابان هایی که روزی آبستن حوادثی بودند و بعد ها ماندگار شدند. تبریز از این نوع شهرهاست. شهری که با وجود پیدایش برج های سر به فلک کشیده، پاساژ های شیک و بزرگ هنوز آن چهره قدیمی اش را دارد. هنوز می توان ارک را در کنار مصلایی که ستون هایی به اندازه ارک دارد، مشاهده کرد. وقتی در خانه مشروطه قدم می زنی، با دیدن اشیاء و مجسمه ها بوی غیرت و مردانگی به مشامت می رسد.

عجیب است، مجسمه هایشان هم با شکوه است. یاران مشروطه، ستارخان و باقرخان. این دو یار و یاوری که دیگران هر چه تلاش کردند نتوانستند بین آنها تفرقه بیندازند. تبریز را در دستشان گرفتند، حامی ملت شدند، زیر بیرق بیگانه نرفتند، آخر سر هم نشانه هایی از خود به جا گذاشتند که امروز من و امثال من به راحتی می توانیم به آن کوته فکری که ستارخان را راهزنی بیش نخوانده بود، خرده بگیریم. مرداد ماه، وظیفه ما در قبال از خود گذشتگی غیور مردان مشروطه چیست؟ آیا تا به حال توانسته ایم دین خود را ادا کنیم و آمال ستارخان ها و باقرخان ها را به نسل آینده منتقل کنیم؟

 

کوچه ای به نام سالار ملی میزبان باقرخان

محله خیابان، محله ای است که باقرخان را پرورش داد و بعدها ستارخان را به او پیوند داد. این محله  آغازگر جنبشی بی نظیر شد. امروزه یکی از کوچه های تبریز خانه باقرخان، سالار ملی را در خود جای داده است. اسم کوچه، «سالار کوچه سی» است، که استاد خاماچی در کتاب «شهر من تبریز» در مورد این کوچه این گونه نوشته اند: «در مرکز محله قدیمی و تاریخی خیابان تبریز که قورد میدانی نامیده می شود کوچه ای است در ضلع شمالی خیابان امام (ره) که به دربند یا کوچه سالار مشهور است. روبروی این کوچه مسجدی وجود داشت به نام مسجد سالار که اکنون به نام سالار شهیدان معروف شده است، نام کوچه، میدان و مسجد سالار از نام قهرمان ملی آذربایجان زنده یاد باقرخان، سالار ملی گرفته شده است.»

خانه باقرخان که خانه ای قدیمی است، در این کوچه واقع شده است. شهرداری منطقه ۸ متولی این قسمت از شهر است و بیش از ۲ دهه است که مسئولان این شهرداری، فقط نظاره گر از بین رفتن این خانه تاریخی بوده اند.

معماری این خانه به سبک خانه های دوره قاجار است. پنجره هایی با جداره چوبی بدون شیشه و پله هایی که به طبقه زیر زمین هدایت می کنند. سقفی که هر آن احتمال ریزش دارد. کنده درختانی که توسط معتاد ها سوزانده شده اند. در حیاط این خانه به درختانی که ریشه در زمین هم دارند رحم نشده است.یک طرف خانه منتهی به کوچه « قره باغلیلار» می شود که از آن سمت دیوار کشی هایی توسط شهرداری صورت گرفته است که تا حدودی جلوی عبور ومرور افراد گرفته شده است، ولی از این سمت که می خواهی وارد خانه شوی ،چیزی جز در قدیمی چوبی و دیواری کوتاه و شکسته جلودارت نیست.

یکی از ساکنین محل که ۴۷ سال پیش در این محل به دنیا آمده است می گوید:«از افراد بسیار قدیمی فامیل شنیده ایم که این محل روزگاری خانه باقرخان بود. البته فقط خانه نبود در قسمتی از این خانه اسب و دیگر حیوانات نگهداری می شده اند.»

دست سود جویان آثار تاریخی به این خانه هم رسیده است. همان شخص می گوید که روزی چند نفر آمدند و چیزهایی از خانه بیرون کشیدند و بردند. حتی این شخص جایی را که این وسایل را از آنجا بیرون کشیدند به ما نشان داد.

ظاهرا تا ۱۵ سال پیش پیرزنی به نام «عالمه»در قسمتی از خانه زندگی می کرده که از نواده های باقر خان بوده است. الان هم شخصی به اسم جمشید که در آلمان زندگی می کند، از نواده های باقر خان به حساب می آید.

همه باید بدانیم این خانه دارد از بین می رود. ظاهرا مثل خانه ستار خان شده است که بعد از تخریب خریداری می شود. چه غم انگیز است، وضعیت یادگارهای قهرمانان ملی این شهر.

 

 

 

پیگیری های بدون نتیجه

رسول درسخوان، عضو سابق شورای شهر حدود ۱۰ سال قبل در مصاحبه های  خود، قضیه خانه را به طور کامل اینگونه بیان می کند: «سال قبل چند تن از شهروندان به ما مراجعه کردند و از ما خواستند تا جلوی از بین رفتن خانه باقرخان را بگیریم. ما هم قبل از مطرح کردن در جلسه شورای شهر شخصا از خانه بازدید کردیم. در ادامه نیز اسنادی بسیار قدیمی به دستمان رسید نشانگر این بود که خانه دست به دست فروخته شده است.اما ظاهرا شهرداری نتوانسته نواده ای از باقرخان پیدا کند تا مراحل خرید خانه صورت بگیرد. چون از آنجایی که می دانیم، باقرخان یک دختر به نام ربابه داشت و ایشان هم پنج سال بعد از انتقال قبر باقرخان به تبریز دار فانی را وداع گفته است.»

به نقل از روزنامه ساقی در تاریخ ۱۵ دی سال ۱۳۸۹، طرح خرید و مرمت خانه باقرخان در ردیف طرح های سه فوریتی قرار گرفت، اما اکثر اعضا حتی به فوریتی بودن طرح هم رای ندادند.

به نظر می رسد که مرمت این خانه با وجود تخریب و در معرض نابودی بودن، هنوز هم در اولویت شورای شهر، میراث فرهنگی و شهرداری نیست. مگر اینکه رقابت های کنونی شورانشینان بر سر عضویت در کمیسیون ها و حضور در هیات رئیسه برای سهم خواهی به پایان برسد و گوشه چشمی به تبریز پیر و مظلوم بیندازند.

 

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
false
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false



ارسال