چمران را دوست می دارم / هادی جمشیدی

«دنیا را سه طلاقه خواهم نمود همه دردها و شکنجه ها و زخم زبان ها را خواهم پذیرفت». حقا که هم عالم بود و هم عامل!

مهدنیوز: «دنیا را سه طلاقه خواهم نمود همه دردها و شکنجه ها و زخم زبان ها را خواهم پذیرفت». حقا که هم عالم بود و هم عامل!
سال ها پیش که با نوشته های شهید دکتر مصطفی چمران آشنا شده بودم ، با جمع دوستان کانون فرهنگی مشکات تصمیم گرفتیم که ویژه نامه ای درباره ایشان تهیه کنیم ، دنبال نام با مسمایی برای ویژه نامه بودیم ، باز به دل نوشته های شهید مراجعه کردیم همه زیبا بودند و پر معنا ، یادداشت هایش در آمریکا ، لبنان و …
کشمکشهای عاشقانه اش میان عقل و دل ، که آرزویش «رقصی چنین میانه میدانم آرزوست» بود و در نهایت زیبای چنین هم شدکه می گفت: «خون خود را بر زمین می ریزم تا شاید کسی به هوش بیاید ، تا مگر وجدانی بیدار شود».او از حسرت ها هم سخن می گفت: « افسوس که منافع مادی و حب حیات همه را به زنجیر کشیده است».
بالاخره دست آخر نامگذاری تمام شد و به «تپش بی پایان» رسیدیم و مجاب شدیم که مردان خدا را پایانی نیست و همواره دل هایی در تپش اند که حتی در دور دست نیامده تاریخ و آیندگان به حتم عطش معارف ایشان خواهند بود؛ چرا که «هنر آن است که بی هیاهوهای سیاسی و خود نمایی های شیطانی برای خدا به جهاد برخیزد و خود را فدای هدف کند نه هوی ، و این هنر مردان خداست».
چمران را دوست می دارم به خاطر صداقتش ، جانماز آب نکشیدنش و تحریر آنچه در کنه دل پاکش بود و آن نجواهای زیبایش که چه ها که نمی توانند کنند عالمان عمل!

 

*** هادی جمشیدی / مدیر مسئول

ارسال نظر